السيد علي الحسيني الميلاني
41
نگاهى به آيه ولايت (فارسى)
وزيرى قرار ده ، هارون برادرم را ؛ پشت مرا به او محكم كن و او را در امر من شريك گردان تا تو را بسيار تسبيح كنيم و بسيار به ياد تو باشيم ، همانا تو به ما بينا هستى » . پس تو به او وحى كردى : « اى موسى ! آنچه را مىخواستى قطعاً به تو داده شد » . پروردگارا ، من هم بنده و پيامبر تو هستم ، پس سينهام را گشاده و پرتحمّل كن و كار مرا آسان نما و براى من از خانوادهام وزيرى قرار ده ، على را ، و به وسيله او پشت مرا محكم كن . . . . ابوذر گويد : به خدا سوگند ! هنوز دعاى پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله « 1 » تمام نشده بود كه جبرئيل امين نازل شد و اين آيه را آورد : « تنها ولى شما خداست و پيامبرش . . » تا پايان آيه » . آيا هيچ انسان عاقل و فهميدهاى ، كه كمترين توجّه به لغت و روش قرآن و آنچه از پيامبر صلى اللَّه عليه وآله وارد شده داشته باشد ، مىپذيرد كه ولايت در اين آيه ، با اين قرائن ، به معناى نصرت و يارى باشد ؟
--> ( 1 ) على رغم اين كه در منابع اهل سنّت درود و صلوات پس از نام مباركپيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به صورت ناقص ( ابتر ) آمده است ، ما طبق فرمايش حضرتش ، درود و صلوات را به صورت كامل آوردهايم .